cheerzo

ÇFARË BESOJNË BAHÁ’Í·TË

JETA E SHPIRTIT

Vështrim i përgjithshëm

Zbulesa e Bahá’u’lláh·ut pohon se qëllimi i jetës sonë është të njohim Perëndinë dhe të arrijmë praninë e Tij. Identiteti ynë i vërtetë është shpirti ynë racional, vullneti i lirë dhe fuqitë e të kuptuarit të të cilit na mundësojnë të përmirësojmë vazhdimisht veten dhe shoqërinë tonë. Ecja në rrugën e shërbimit ndaj Zotit dhe njerëzimit i jep kuptim jetës dhe na përgatit për momentin kur shpirti ndahet nga trupi dhe vazhdon udhëtimin e tij të përjetshëm drejt Krijuesit të tij.

Katër tema janë shqyrtuar në këtë pjesë. Nën secilin titull, ka një koleksion faqesh, artikujsh, përzgjedhje nga shkrimet Bahá’í dhe burime të tjera, që eksplorojnë secilën nga temat në thellësi.

Po të arrinit vetëm një pikë vesë të ujërave të kristaltë të dijes hyjnore, do ta kuptonit me gatishmëri se jeta e vërtetë nuk është jeta e mishit, por jeta e shpirtit…
— BAHÁ’U’LLÁH
Çdo qenie njerëzore posedon një shpirt të pavdekshëm, racional që kalon nëpër këtë botë për një kohë të shkurtër dhe vazhdon përjetësisht të përparojë drejt Zotit. Qëllimi i jetës sonë është të përparojmë shpirtërisht duke u shërbyer njerëzve tanë. Duke vepruar kështu, ne fitojmë cilësitë hyjnore që do të na duhen në jetën e ardhshme.

Aktet e devotshmërisë si lutja, meditimi, agjërimi, pelegrinazhi dhe shërbimi ndaj të tjerëve janë të rëndësishme në jetën fetare. Përmes tyre, individët dhe komunitetet janë në gjendje të forcojnë vazhdimisht lidhjen unike që ekziston midis Zotit dhe njerëzimit.

Ashtu si qëllimi i një qiriu është të sigurojë dritë, shpirti njerëzor është krijuar për të dhënë bujarisht. Ne e përmbushim qëllimin tonë më të lartë në një jetë shërbimi, për të cilën, me përulësi dhe shkëputje, ofrojmë kohën, energjinë, njohuritë dhe burimet tona financiare.

Kultivimi i cilësive shpirtërore në këtë botë është i pandashëm nga një përsosje e vazhdueshme e sjelljes sonë, në të cilën veprimet tona gjithnjë e më shumë reflektojnë fisnikërinë dhe integritetin me të cilin është pajisur çdo qenie njerëzore. Cilësitë e tilla shpirtërore nuk fitohen duke u përqëndruar te vetja; ato zhvillohen kur u shërbejmë të të tjerëve.

Scroll to Top